Hoe kunnen de ziektes bestreden worden?

De ziektes in de derde wereldlanden zijn vreselijke ziektes die jaarlijks veel teveel slachtoffers kosten. Er wordt dan ook al lange tijd gewerkt aan oplossingen, maar deze zijn veel moeilijker toe te passen dan gedacht wordt. Hoewel er veel middelen, oplossingen en plannen zijn, zijn er ook constant problemen die ervoor zorgen dat het moeilijk wordt. Dit heeft te maken met de cultuur, de bereikbaarheid en ook de medische standaard in de landen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het aantal besmettingen per jaar afneemt?

Een verandering in de aanpak

De eerste missies die gedaan werden in Afrika, werden opgezet door hulpverleners die zelf aan de slag gingen. Dit leek sterk op de ontwikkelingshulp die gegeven werd. De hulpverleners kwamen met de kennis en pasten deze toe om zo mensen te helpen. Al snel bleek dat dit systeem niet effectief en niet efficiƫnt was. Er werden weinig mensen bereikt en op het moment dat de zorgverleners vertrokken, hield de hulp op.

Daarom wordt het tegenwoordig heel anders aangepakt. Er worden direct mensen in de derde wereldlanden aangetrokken die interesse hebben in het helpen van het land of gebied. Deze mensen worden opgeleid en krijgen de kennis overgedragen die zij toe kunnen passen. Dit heeft een flink aantal voordelen. Allereerst is de druk op de hulpverlening lager omdat er meer mensen zijn die het werk op kunnen vangen. Daarnaast is de cultuurkloof op deze manier kleiner. De mensen binnen de samenleving delen elkaars cultuur en weten wat er speelt. De zorg kan hierop aangepast worden en zo wordt het mogelijk om beter preventief te kunnen handelen. Ook kunnen behandelingen aangepast worden aan de bestaande methodes, om het zo makkelijker te maken voor deze mensen.

Kennis

De rol van kennis mag niet onderschat worden wanneer het gaat om de aanpak van ziektes en aandoeningen. Hoe meer er bekend is over de oorzaken en gevolgen, hoe eerder de mensen zelf hun gedrag hier op aan zullen passen. Belangrijker dan dit is nog dat de mensen de noodzaak in zullen zien om in te grijpen. Pas op het moment dat iedereen goed op de hoogte is van de gevaren, de ziektes en de gevolgen, zal er genoeg gedaan kunnen worden. De mensen moeten de hulp namelijk eerst willen, voordat deze aangeboden wordt en dat is lang niet altijd het geval. Wanneer we beginnen met het opleiden van de mensen in de derde wereldlanden zelf, en vervolgens de kennis kunnen verspreiden die nodig is om tot bepaalde inzichten te komen, dan bestaat er een goede kans dat de ziektes geen lang leven meer zullen hebben in de derde wereldlanden.