Team Tana Netting in Kaapstad aangekomen
Op 30 mei passeerden we, Liz en Laura van Team Tana Netting Against Malaria, de grens met Malawi en kwamen we na een lange dag rijden in Chitimba aan. De Chitimba Beach Resort is een prachtige en vredige plek met een kleine bar en een restaurant aan het strand van Lake Malawi. We waren zo blij dat we de volgende dag konden rusten en bij konden tanken om daarna in twee weken naar Zuid-Afrika te rijden. De volgende dagen waren echter allesbehalve vredig. Henk, lid van Team Massif, verdronk de volgende dag in Lake Malawi. Iedereen was in shock, verdrietig en overmand door de situatie. Deze vreselijke gebeurtenis sloeg in als een bom. Gelukkig pakten de organisatie van de Trophy, Team Med. Adventures en de dokters de situatie zeer professioneel aan. Na een mooie ceremonie en een paar dagen van rouw, vertrokken we richting Zambia. In Livingstone hadden we een rustdag om de Vic Falls te zien. Zo indrukwekkend! Laura vloog met een microlight vliegtuigje over de watervallen wat geweldig was, om alles van bovenaf te zien. De kracht van het water, de zwemmende olifant
en in de Zambesi Rivier, het nationale park in Zimbabwe; het was alsof we in een filmscène vlogen. We trokken er allemaal met de groep op uit, door het Vic Falls Park en werden zo nat mogelijk (wat niet zo moeilijk was).
Sommige teams van de groep besloten een alternatieve route door Zimbabwe te nemen richting Botswana; anderen namen de normale route. Op een boot over de Zambesi Rivier passeerden we de grens naar Botswana. Diverse mannen op de boot vroegen ons tol, belasting, omkoopbedragen en andere onofficiële kosten die we weigerden te betalen. Door Botswana rijden is alsof je door een enorm spelletjesreservaat rijdt, de wilde dieren staken de hele tijd de weg over. We sliepen in een verlaten camp site met de naam Elephant Sands, genoemd naar de olifanten die iedere dag uit de waterpoel komen drinken. Dus zoals verwacht, kwamen twee grote olifanten ons ‘storen’ tijdens de ceremonie van het klaarmaken van ons diner (uren groenten snijden voor 40 mensen, kookgerei verzamelen, voldoende 
Coleman stoven maken, etc.). De twee olifanten hielden ons in de gaten terwijl ze uit het zwembad dronken dat 2 meter van onze kookplek verwijderd was. Veertig mensen bleven als aan de grond genageld staan en staarden verbaasd naar deze prachtige wezens die wilden weten wat deze toeristen in hun natuurlijke habitat deden. Nadat ze gezien hadden dat we best wel OK waren, gingen ze weg. We maakten ons gereed om de volgende dag de laatste grens over te steken. Iedereen is opgewonden. Dit proces duurde maar een half uurtje en we realiseerden ons dat we terug in de toeristische wereld zijn. We rijden naar Elisand Campsite, wat halverwege de grens en Pretoria ligt. Die nacht bereiden we onze ceremonie voor om Pretoria binnen te rijden en eindelijk de Oranje Camping te bereiken. Ongeveer 8 km voor de stad rijden we in een grote caravan voorzien van vlaggen. Iedereen herkent ons van de krant en begint met hun lampen te knipperen en te toeteren! Zo grappig! Eindelijk zien (en HOREN) we de vuvuzela´s, de beroemde Zuid-Afrikaanse toeters die een geluid van een bange olifant 
maken. Toen we alle media op de Oranje Camping zagen, reden we naar de Ambassade waar we de eerste openingswedstrijd tussen RSA/Mexico zien. We realiseren ons dat we onze bestemming bereikt hebben en dat het officiële deel van de Oranje Trophy voorbij is. De volgende twee weken rijden we samen met honderden kampeerders van de Oranje Camping naar Durban en uiteindelijk naar Kaapstad.
Het is een verbazingwekkend avontuur geweest wat zonder de hulp en steun van onze sponsors niet gerealiseerd zou zijn. Tana Netting, Crocs en Cor Millenaar, dank jullie allemaal zo geweldig voor alles wat jullie voor ons gedaan hebben! We zijn erg dankbaar en hebben ervan genoten om aan deze Trophy deelgenomen te hebben. De reis heeft ons vele prachtige dingen gebracht die niet mogelijk geweest zouden zijn zonder de organisatie van de Trophy. Nogmaals: BEDANKT! En wie weet wat ons volgende avontuur gaat zijn?
Liz en Laura
